Наместо преземање нови апликации, сè поголем број автономни агенти со вештачка интелигенција стануваат достапни директно преку секојдневните текстуални пораки како SMS, iMessage, WhatsApp и Telegram. Корисниците можат едноставно да испратат порака со своите потреби, по што овие дигитални асистенти го паметат контекстот, се поврзуваат со постојните сервиси и самостојно извршуваат сложени секојдневни задачи.
Овој нов бран технолошки решенија бележи значителен раст и сериозен интерес кај инвеститорите, како што објави TechCrunch. Меѓу најистакнатите примери е стартапот Instinct, чија вредност достигна 10 милијарди долари откако во септември 2026 година обезбеди нова инвестициска рунда од 1 милијарда долари. Instinct функционира преку текстуални или гласовни пораки и им овозможува на корисниците резервација на билети, планирање патувања или откажување претплати. Компанијата воведе и наменски е-поштенски адреси за асистентите да можат автономно да комуницираат со надворешни сервиси, иако тоа отвора прашања за безбедноста и приватноста.
Пазарот брзо се шири со специјализирани решенија за различни потреби. На пример, агентот Poke стана првиот AI агент одобрен од Apple на платформата Apple Messages for Business во јуни 2026 година, по што неговата матична компанија беше купена од стартапот Cognition за деветцифрена сума. Друг асистент, Caddy, работи во рамките на iMessage за iPhone и RCS за Android, трансформирајќи ги расфрланите информации од разговорите и календарите во конкретни потсетници и задачи.
Покрај општите помошници, развиени се и агенти насочени кон семејства и специфични професии. Fambot и Ohai дејствуваат како секојдневни координатори за семејни обврски, училишни активности и планови за оброци преку SMS и пораки. Решението Comma е со отворен код и извршува работни задачи преку Signal, Telegram и WeChat, додека Ask Proxy нуди и деловна верзија за која компанијата наведува дека „ги враќа вработените побрзо на работа, истовремено држејќи ги личните податоци надвор од корпоративните системи“.
Дел од платформите, како Haven, настојуваат да функционираат како персонализиран „дигитален близнак“ кој ги учи навиките на корисникот, додека сервиси како Maverick бараат експлицитна дозвола пред преземање дејствија во пораките. Овие алатки покажуваат дека интерфејсот за пораки станува примарна платформа преку која вештачката интелигенција ги автоматизира дигиталните обврски без потреба од навигација низ засебни софтвери.